به اسم علي به كام من(به قول قديميا)

چند وقت پيش يكي از دوستام گفت : اين وبلاگ علي جونه يا دفتر خاطرات تو ؟ لحظه اول فكر كردم از وبلاگ علي خوشش نيومده  اما بعد كه وبلاگ مرور كردم با خودم گفتم طفلي راست ميگفته .

دوستاي عزيزم من ذاتا از نوشتن روزمره زندگي ام خوشم مي آيد . چون وقتي ناراحتم و در دلم غصه دارم  نوشتن منو سبك ميكنه و خاطرات شيرين هميشه با يادآوري شون به من اميد ميده . جالب اينجاست كه من از چهارده سالگي كه كلاس دوم راهنمايي بودم تا قبل از ازدواجم خاطراتم را مينوشتم و الان هم چند دفتر خاطرات با نام هاي متفاوت دارم . از مرور دفترام هم خيلي لذت ميبرم .

اما بعد ازدواج فرصت فراهم نشد ادامه بدم . الان دوباره اين امكانو ني ني وبلاگ به من داده كه روزمره زندگي خودمو  ، عشقمو با ني ني ... همه را با هم مينويسم . از شما هم ممنونم با نظراتون منو دلگرم داريد .